q-..-p~•♥[P]oo[H]♥•~q-..-p

โฮะๆ

เมื่อวานเนี่ยะ...ตอนพ่อกลับมาที่บ้าน

รุ้สึกได้ถึงรางดี...เหมือนมีลาภน้ำตกซกเล็กจามาเข้าปาก

โฮะๆ

อ้ายเราก็นั่งเล่นเกมอยู่ในห้องอย่างเมามันส์...

สักแป๊บเสด็จพ่อก็ได้ตะโกนเรียกชื่อ...ชมพู  - -''

(ป๊าดดดดดดด...เรียกซะเต็มยศเลยพ่อกรู)

จิงๆก็มะอยากเปิดเผยเรื่องนี้นะนิ

ค๊าบบบบบบบบบ

แล้วท่านพ่อ ก็ได้หยิบยื่นของชิ้นนึงให้

เหมือนสิ่งๆนั้นเป็นสิ่งของล้ำค่า

แทบจะทั้งชีวิตที่เราเองคงมิอาจหามันมาด้วยตัวเองได้

พระเจ้า..พ่อช่างเป็นพ่อที่ดีซะเหลือเกิน

หากชาติหน้าฉันใด...ให้เกิดมาเป็นลูกพ่ออีก...อิอิ

พ่อซื้อกล้องดิจิตอลมาให้....

แล้วพ่อก็พูดขึ้นอีกประโยคนึง

"เอ๊า...พ่อซื้อให้เป็นของขวัญในโอกาสเรียนจบการศึกษา"

พระเจ้า...ถึงแม้สีหน้าจะไม่แสดงออก

แต่ในใจรุ้สึกยินดีมาก...

ก็ยังไงพ่อก็คือพ่อ

ยังไงพ่อก็ไม่เคยเปลี่ยน

ยังไงพ่อก็รักเรา

ยังไง...เราก็รักพ่อ...

ได้ดูข่าวของนักกีฬาคาราเต้ของเรา

ที่ได้เหรียญทองมา แต่กลับต้องเสียพ่อไป

ได้ทั้งความรุ้สึกดีใจ และเสียใจในเวลาเดียวกัน

ดูแล้วก็เศร้าตามไปด้วย

ก็เป็นกำลังใจให้เน่อ...รักคนดีๆ

รักแร้ทุกคน